Search

Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2016

Έκθεση φωτογραφίας με τίτλο “Tzoumerka Instant” του εικαστικού φωτογράφου Αλέξανδρου Λαμπροβασίλη


TZOUMERKA INSTANT

«Ορίζοντες και κορυφογραμμές.
Στα βουνά ο χρόνος είναι αλλιώς από ότι στη θάλασσα.
Άλλο το θαύμα και το δέος.
Τον Ιανουάριο του 2010 περιπλανήθηκα στα χωριά της Άρτας και των Τζουμέρκων.
Ήταν ένα ταξίδι χωρίς συγκεκριμένο σκοπό.
Το στιγμιαίο φιλμ αποτυπώνει τις ρίζες ενός δέντρου καθώς ξεπροβάλλουν μες απ’ τα βράχια.
Και το πέρασμα του ανθρώπου μοιάζει με ταχύτητα κλειστρου.».

Α. Λαμπροβασίλης


Η ενότητα “Tzoumerka Instant” αποτελεί μια σειρά Polaroid φωτογραφιών του 2010 προβαλλόμενες σε μεγέθυνση που παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ της Βωβούσας το φετινό καλοκαίρι. 
Ο καλλιτέχνης αναβιώνει τις μνήμες τις παιδικής του ηλικίας στα κεντρικά Τζουμέρκα, την ευρύτερη περιοχή πάνω από τον Άραχθο ποταμό που αποτελεί τόπο καταγωγής του πατέρα του. Πρόκειται για μια χειμερινή περιήγηση χωρίς φαινομενικά κανένα σκοπό, που ωστόσο άπτεται της φιλοσοφίας και των σταθερών φωτογραφικών αναζητήσεων που χαρακτηρίζουν τη μέχρι τώρα εικαστική του πορεία. 
“Την αίσθηση που προκαλεί το ορεινό περιβάλλον με δέντρα που ξεφυτρώνουν στην κυριολεξία μέσα από τα βράχια και ένα κλίμα μυστικισμού, γεμάτο συννεφιές και καταχνιές, θα το βρεις στην πιο αγνή μορφή στην Πίνδο” όπως αναφέρει ο ίδιος. 

Ο φωτογράφος Αλέξανδρος Λαμπροβασίλης ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη. 


Εγκαίνια: Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2016, 20:00μ.μ.

Διάρκεια έκθεσης: 05/10/2016 - 28/10/2016

Ώρες Λειτουργίας: 
Τρίτη – Παρασκευή: 11:00π.μ.- 14:30μ.μ. & 17:30μ.μ. - 20:00μ.μ.
Σάββατο: 11:30π.μ. - 14:30μ.μ.


DEPO DARM
Contemporary Art Space
Ηρωών Σκοπευτηρίου 54 - 56
Καισαριανή, 16121
Aθήνα, Ελλάδα
T.: +30 2107601177
info@depodarm.com
www.depodarm.com


‘Μια φορά κι έναν καιρό στα ελληνικά βουνά’

Ξεδιπλώνοντας τις πτυχές της έμπνευσης και της επιλογής του ο καλλιτέχνης αναφέρει τα ακόλουθα στη συνέντευξη που έχει παραχωρήσει στην Δέσποινα Παυλάκη και δημοσιεύτηκε στο έντυπο  Αωός στις 08/06/2016:

Τελικά τι προτιμάς, τα Τζουμέρκα ή τη Λήμνο;
Ήταν πρακτικό το ζήτημα: οι γονείς της μαμάς μου, που ζούσαν στο νησί της Λήμνου, μπορούσαν να με κάνουν πιο εύκολα καλά, εμένα που ήμουν αντάρτης, οπότε πήγαινα κάθε καλοκαίρι για 3 μήνες στο νησί από 8 μηνών. Στην Ήπειρο, στα μέρη του πατέρα μου, πηγαίναμε μεν, αλλά όχι με την ίδια συχνότητα και όχι για τόσο πολύ μεγάλο διάστημα.

Από ποιο χωριό κατάγεται ο πατέρας σου;
Από ένα σύμπλεγμα που λέγεται Κεντρικόν, πάνω στον Άραχθο ποταμό, σχετικά κοντά στο γεφύρι της Πλάκας.

Πότε και με τι αφορμή έγινε η φωτογράφιση;
Έγινε το 2010. Σαν ταμπεραμέντο, προτιμώ την ανοιχτωσιά και ένα μεγάλο κομμάτι της δουλειάς αλλά και του είναι μου προκύπτει από τη Λήμνο. Το χειμώνα όμως τα βουνά είναι μαγικά! Αυτό το ταξίδι έγινε τον Ιανουάριο και η αίσθηση που προκαλεί ένα ορεινό περιβάλλον γεμάτο δέντρα που κυριολεκτικά ξεφυτρώνουν μέσα από τα βράχια είναι συγκλονιστική! Αν ψάχνεις λοιπόν κάτι τέτοιο, θα το βρεις μόνο στην Ήπειρο. Έχοντας τα Τζουμέρκα ως τόπο καταγωγής – ένα περιβάλλον οικείο, προσβάσιμο και μαγευτικό – αποφάσισα να προσεγγίσω τη δική μου ιστορία και τις δικές μου αναμνήσεις μέσα από τις εικόνες.

Τι ιστορία προσπαθείς λοιπόν να πεις μέσα από την έκθεση “Tzoumerka Instant” στο φετινό Φεστιβάλ Βωβούσας;

Το “Tzoumerka Instant” προέκυψε από μια διαδρομή που έκανα με ένα φίλο στα βουνά, χωρίς λόγο, σκοπό και αντικείμενο. Αυτό που κάνω συνήθως είναι να μπαίνω μες στο αμάξι και να γυρνάω από δω κι από εκεί, κι όπου δω κάτι που μου τραβάει την προσοχή, σταματάω και φωτογραφίζω. Ήξερα όμως ότι σε ένα περιβάλλον γνωστό, αλλά λιγότερο οικείο από αυτό της Λήμνου, θα είχα πολλά να ανακαλύψω, κι αυτό από μόνο του είναι μεγάλο προσωπικό κέρδος. Στο “Tzoumerka Instant” επιστρέφω στην προσωπική μου ιστορία και χρησιμοποιώ τη φωτογραφία σαν εργαλείο, πιο πολύ για να ρωτήσω παρά για να απαντήσω. Είτε φωτογραφίζω με την Polaroid στο βουνό, είτε με την ψηφιακή στη Νέα Υόρκη, είτε με τα φιλμ στη Λήμνο, όταν βάζω μια φωτογραφική ανάμεσα σε μένα και σε αυτό που είναι μπροστά μου, ο σκοπός μου είναι να διερευνήσω.

Τι αναμνήσεις έχεις από την Ήπειρο ως παιδί;
Θυμάμαι ένα Πάσχα που είχα φάει 10 αυγά και είχα πρηστεί και έπρεπε να πάρω κορτιζόνες! Οι αναμνήσεις που έχω είναι όμορφες και οικογενειακές. Όταν ήμασταν πιτσιρίκια, επειδή το περιβάλλον εκεί είναι λίγο πιο άγριο – βουνά, ποτάμια κτλ – εγώ και η αδερφή μου ήμασταν εκ των πραγμάτων πιο περιορισμένοι και μερικές φορές με έτρωγε η βαριεστιμάρα! Αργότερα όμως, όταν μπόρεσα να ανακαλύψω το μέρος από πρώτο χέρι, κατάλαβα ότι είναι πραγματικά μαγικό.

Γιατί διάλεξες το Polaroid; Μίλα μου λίγο για τον κύκλο ζωής του.
Όπως είπα πιο πριν, αν αυτό που αναζητάς είναι η αίσθηση των βουνών πρέπει να πας στην Ήπειρο. Έτσι και το Polaroid, σαν μέσο αποτύπωσης έχει τη δική του αφήγηση, έχει το δικό του μοναδικό τρόπο να ξεκινάει το “Once upon a time”. Σε βάζει κατευθείαν μέσα σε μια ιστορία. Το Polaroid είναι ίσως η ευτυχέστερη στιγμή της φωτογραφίας, γιατί το αποτέλεσμα είναι απόλυτα ταιριαστό στα ανθρώπινα μέτρα. Είναι ένα αντικείμενο λίγων μόλις εκατοστών, που μεταφέρει με τρόπο κυριολεκτικό τις βασικές αρχές της φωτογραφίας και προσφέρει μια αισθητική ερμηνεία της εικόνας που αποτυπώνει. Σαν αντικείμενο είναι πολύ γλυκό, τρυφερό και ελκυστικό στον θεατή. Δεν φοβίζει, όπως ας πούμε μια φωτογραφία τριών μέτρων! Πολύ συχνά, ένα ελάχιστης αξίας καρέ –που κοστίζει το πολύ 5 Ευρώ– κλείνει μέσα του μια ιστορία συγκλονιστική.